🔥 Wat mijn Baarmoeder mij leerde over loslaten, liefde en leven
Soms dwingt het leven je tot stilstand. Niet met een zachte waarschuwing, maar met een donderklap.
Bij mij kwam die donderklap in 2003. Midden in een burn-out. Op een moment dat ik al uitgeput was, verscheurd tussen wat mijn lichaam nodig had en wat de wereld van mij vroeg.
En toen kwam daar nog een klap bovenop.
💔 Een prille miskraam.
Een leven dat er even was en na 9 weken niet meer. Ik dacht dat ik had gefaald als vrouw. Dat ik niet sterk genoeg was of iets fout had gedaan.
Maar mijn lichaam was nog niet klaar met spreken. Want kort daarna werd er een vleesboom in mijn baarmoeder ontdekt. Eerst een kleine citroen. Uiteindelijk zo groot als een voetbal. Drie kilo aan opgekropte energie, verdriet en geschiedenis in mijn baarmoeder.
Mijn lichaam fluisterde. Ik negeerde het.
Mijn lichaam waarschuwde. Ik zette mijn schouders eronder.
Mijn lichaam schreeuwde. En eindelijk stopte ik met rennen.
Het was tijd om los te laten.
🌿 De Baarmoeder als Bron van Kracht en Wijsheid
Mijn baarmoeder.
De plek waar ik nauwelijks contact mee had, maar waar zoveel gebeurt, elke maand weer. De cycli van opbouw en afbraak. Waar generaties aan vrouwenkracht verborgen ligt. Waar verdriet zich ophoopt, maar waar ook scheppingskracht woont.
De baarmoeder is zoveel meer dan een orgaan.
Het is een poort. Een ruimte. Een plek van diepe intuïtie en transformatie. En nu stond ik op het punt afscheid te nemen. Dat wilde ik niet zomaar doen, ik wilde er bewust bij stil staan.
Want ik voelde: dit is niet alleen een operatie. Dit is een overgang, een soort inwijding.
Ik besloot niet te wachten tot een chirurg een scalpel zou zetten. Ik wilde er naartoe leven, bewust rouwen. Bewust afscheid te nemen. Bewust de lessen te ontvangen die mijn lichaam mij al die tijd probeerde te geven. Bewust stilstaan bij dit belangrijke lichaamsdeel van mij.
Ik organiseerde baarmoederweekenden en sloot mezelf dan op in mijn huis. De telefoon uit. De wereld even op pauze. Geen afspraken.
En ik dook diep. Diep in de lagen van mijn vrouw-zijn.
Ik schreef.
Ik tekende.
Ik huilde.
Ik danste.
Ik eerde.
Ik schreeuwde.
Ik stampvoette.
Ik drumde op mijn drum.
Ik zong voor de vrouwen die vóór mij kwamen en voor de vrouwen die na mij zullen komen.
Ik gaf ruimte aan alle herinneringen die opgeslagen lagen in mijn baarmoeder. De herinneringen die mijn lijf had gedragen. Mijn eerste bloeding. Mijn eerste verliefdheid. Mijn eerste afwijzing. De keren dat ik ‘ja’ had gezegd terwijl ik ‘nee’ voelde. De keren dat ik mezelf klein had gemaakt. De keren dat ik mezelf had laten gaan in liefde, in extase, in pure levenskracht.
🌺 Alles kwam boven. En alles werd geheeld.
En toen, toen ik voelde dat ik echt had losgelaten, toen de golven van verdriet en eerbied hun werk hadden gedaan, kon ik dankbaar afscheid nemen.
Ik ging de operatie in met een ander gevoel. Niet als iemand die iets verloor, maar als iemand die iets groters won. Ik verloor een deel van mijn fysieke lichaam, ik verloor een prille zwangerschap. Maar ik vond mezelf terug.
🔥 De Inwijding in Vrouwelijke Kracht
In de maanden die volgden, gebeurde er iets bijzonders.
Ik begon opnieuw naar mezelf te kijken. Niet meer als een vrouw die had gefaald, niet meer als iemand die iets verloren had. Maar als een vrouw die had overleefd. Die had losgelaten. Die haar lichaam opnieuw had leren bewonen.
En toen, ineens, begon ik te voelen: dit is een reis die elke vrouw zou moeten maken.
Niet per se een operatie. Niet per se een verlies. Maar de reis naar het volledig omarmen van je vrouwelijke energie.
Ik begon te werken met vrouwen. Ik verdiepte me in oude vrouwelijke wijsheden en leerde van Indianenvrouwen uit diverse landen. Ik leerde over de kracht van de baarmoeder, niet alleen als fysiek orgaan, maar als energetisch centrum. Grandmother Waynonaha zei “Petra, this is your medicine. Share it with the women”.
En toen, in 2024, vond ik mijn dagboeken terug. Mijn aantekeningen. Mijn tekeningen. Mijn gedachtes. Mijn rituelen.
Ik voelde het meteen:
“Dit is de kennis die ik moet delen. Dit is de energie die ik moet verspreiden.”
Binnen twee weken was Vrouwelijk Vuur geboren.
Hier vind je alle informatie en kun ook jij deze waardevolle reis in je vrouwenlijf maken: Vrouwelijk Vuur